Jagiellonowie i ich świat – konferencja naukowa w Muzeum Zamek w Oświęcimiu

Jagiellonowie i ich świat

Muzeum Zamek w Oświęcimiu zaprasza na II Konferencję Naukową ”Jagiellonowie i ich świat. Centrum a peryferie w systemie władzy Jagiellonów”, która odbędzie się w dniach 20-22 października 2016 roku. Tym razem tematem prelekcji i dyskusji będą relacje między władzą centralną państwa Jagiellonów a peryferiami Królestwa Polskiego. Naukowcy postarają się odpowiedzieć na pytania dotyczące problemów gospodarczych, społecznych i religijnych peryferiów a także, często skomplikowanych, związków między Koroną a Czechami czy Wielkim Księstwem Litewskim. Na konferencję zostali zaproszeni eksperci z ośrodków akademickich i archiwów polskich oraz zagranicznych – Bańskiej Bystrzycy, Opawy, Pragi i Wilna. Spotkanie na oświęcimskim zamku organizuje Komitet w składzie: dr hab. Bożena Czwojdrak, dyrektor muzeum Wioletta Oleś, prof. dr hab. Jerzy Sperka i dr hab. Piotr Węcowski.

Program konferencji:

20 października 2016 (czwartek)

dr Maciej Mikuła (UJ), Prawo w dobie Jagiellonów: liczne centra, liczne peryferia

dr Martin Nodl (Centrum medievistických studií, Praha), Tolerancja wyznaniowa w monarchiach jagiellońskich

dr hab. Przemysław Mrozowski (Zamek Królewski, Warszawa), Czy panowanie pierwszych Jagiellonów zepchnęło sztukę w Polsce na peryferie życia artystycznego Europy ?

dr hab. Marek Walczak (UJ), Styl nagrobka Władysława Jagiełły. Przyczynek do badań nad geografią artystyczną ziem Polskich w XV wieku

prof. dr hab. Jerzy Rajman (Uniwersytet Pedagogiczny, Kraków), Pielgrzymi z ziem inkorporowanych przy krakowskich grobach świętych (XV-XVI w.)

dr Jacek Laberschek (PAN, Kraków), Znaczenie peryferii w miastach królewskich na przykładzie stołecznego Krakowa i powiatowego Lelowa

dr Dorota Żurek (UP, Kraków), Mieszczanie z ziem inkorporowanych przyjęci do prawa miejskiego w Krakowie (XV-XVI w.)

21 października 2016 (piątek)

dr Piotr Guzowski (Uniwersytet w Białymstoku), Najwięksi wierzyciele Jagiellonów, czyli kto płacił za politykę dynastyczną?

dr Petr Kozák (Zemský archiv, Opava), Centrum czy peryferia? Przyłączone ziemie Korony Czeskiej w polityce dynastycznej królów z dynastii Jagiellonów

dr Pavol Maliniak (Univerzita Mateja Bela, Banská Bystrica), Sprzymierzeńcy i przeciwnicy Jagiellonów. O niektórych uczestnikach konfliktu między Władysławem i Janem Olbrachtem na Węgrzech w latach 1490-1491

dr Katarzyna Niemczyk (Uniwersytet Śląski, Katowice), Anty-mołdawska czy anty-turecka wyprawa Jana Olbrachta z 1497 roku?

dr Karol Nabiałek (Olkusz), Organizacja stacji królewskich za Władysława Jagiełły

prof. dr hab. Sobiesław Szybkowski (Uniwersytet Gdański), Starostowie z Korony w Prusach Królewskich w latach 1466-1506

dr Tomasz Rombek (Bytom), Centrum i peryferia – Elżbieta Rakuska a wieloetniczność monarchii polsko-litewskiej

dr Krisztina Rabai (Szegedi Tudományegyetem), From the periphery to the centre: the ”long journey” of Sigismund Jagiellon to the throne

dr Michał Kulecki (AGAD), Gród w Płocku i spuścizna aktowa jego kancelarii w czasach panowania króla Zygmunta Starego

dr hab. Janusz Grabowski (AGAD), Warszawa i Mazowsze w politycznych planach ostatniego Jagiellona

dr hab. Marek Ferenc (UJ), Małopolskie myta i cła w czasach Zygmunta Augusta

Katarzyna Gołąbek, dr hab. Marek Janicki (UW), Stara elita i poddani versus nowy władca i jego faworyci. Paszkwil jako świadectwo politycznych oczekiwań i frustracji elit Korony i Litwy w początkach panowania Zygmunta Augusta

22 października 2016 (sobota)

dr Anna Pytasz-Kołodziejczyk (Uniwersytet Warmińsko-Mazurski, Olsztyn), Wpływ polityki administracyjno-gospodarczej ostatnich Jagiellonów na kształtowanie obszaru między dorzeczem Biebrzy i Narwi a Niemnem

dr Grażyna Rutkowska (PAN, Poznań), Gdzie przechowano Metrykę Litewską i archiwum dokumentowe Wielkiego Księstwa w XV/XVI w.?

prof. dr Rymvidas Petrauskas (Vilniaus Universitetas), ”Ojczyzna dzieci króla”: Wielkie Księstwo Litewskie w systemie władzy Jagiellonów w końcu XV – połowie XVI wieku

dr Wioletta Pawlikowska-Butterwick (PAN, Warszawa), Rola duchowieństwa kapitulnego w procesie integracyjnym Wielkiego Księstwa Litewskiego z Koroną Polską za Zygmunta Starego i Zygmunta Augusta

dr hab. Tomasz Kempa (Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń), Zygmunt Stary i Bona Sforza wobec konfliktu litewsko-ruskiego (katolicko-prawosławnego) w elicie politycznej Wielkiego Księstwa Litewskiego

dr Agnieszka Januszek-Sieradzka (KUL), Litewskie władztwo Jagiellonów w listach króla Zygmunta Augusta do Radziwiłów

dr hab. Lidia Korczak (UJ), Wschodnie ruskie prowincje w Wielkim Księstwie Litewskim w XVI w. – problem zarządzania

dr Janusz Szyszka (PAN, Kraków), Polityka Jagiellonów wobec Rusi Czerwonej. Aspekty społeczne i gospodarcze

Szczegółowe informacje na stronie organizatora konferencji: muzeum-zamek.pl

Józef Jura wadowicki rzeźbiarz i portrecista – podsumowanie wystawy

AutoportretJ. Jury

W wadowickim Muzeum Miejskim zakończyła się pierwsza od śmierci artysty rzeźbiarza Józefa Jury (1889-1978) monograficzna wystawa jego dzieł. Od 26 czerwca do 18 września 2016 r. w sali ekspozycyjno-edukacyjnej przy ul. Kościelnej 4 można było obejrzeć ekspozycję przypominającą postać i twórczość tego nietuzinkowego rzeźbiarza, który w swoim dorobku miał wiele znakomitych figur, pomników, ołtarzy, popiersi, płaskorzeźb, portretów, pamiątkowych tablic i rzeźb cmentarnych. W historii Wadowic zapisał się m.in.: jako autor ”Ostatniej Wieczerzy” wg Leonarda da Vinci, znajdującej się w mensie ołtarza głównego w kościele pw. Ofiarowania NMP, twórca popiersia św. o Rafała Kalinowskiego w klasztorze Ojców Karmelitów Bosych oraz  pomnika Poległych Żołnierzy 12 Pułku Piechoty przed koszarami na ul. Lwowskiej. Na dzieła z jego pracowni natrafić można też w wadowickich szkołach – Jura był autorem m.in. płaskorzeźb patronek szkół z ul. Sienkiewicza – Marii Curie-Skłodowskiej i Marii Konopnickiej. Na parafialnym cmentarzu sporo jest nagrobków wykonanych według jego projektów, m.in.: grobowce Romaszkanów, Homme’ów, Prażmowskich, ks. Zygmunta Karasia czy rodzinny grób ozdobiony piękną pietą. Na szczególną uwagę zasługuje również ołtarz wykonany przez artystę do kościoła pw. Matki Bożej Saletyńskiej w Dębowcu koło Jasła.

Ekspozycji towarzyszyły warsztaty ceramiczne dla dzieci prowadzone w ramach projektu ”Wspólny skok w kulturę” realizowanego przez Wadowickie Centrum Kultury przy wsparciu finansowym Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Dzieci pod okiem artystki Miry Sabatowicz wykonywały kafle ceramiczne używając różnych wzorników min. suszonych kwiatów, koronek i cekinów. Kafle były następnie szkliwione i wypalane. Uczestnicy pierwszy raz pracowali z wykorzystaniem gliny, mogli poznać ”od kuchni” pracę artysty ceramika, zobaczyć pracownię i piec do wypalania gliny. Dodatkowo wystawa zbiegła się ze Światowymi Dniami  Młodzieży, dzięki czemu prezentowane prace oglądali młodzi ludzie z całego świata.

Popiersie W. Bałysa

Wystawę dopełniła publikacja pt.: ”Józef Jura, wadowicki rzeźbiarz i portrecista”, w której oprócz życiorysu artysty i reprodukcji prac znalazł się katalog jego dzieł. Niestety do działu traktującego o popiersiach wkradł się błąd.

Podana zastała bowiem informacja, iż popiersie Wincentego Bałysa znajduje się w Muzeum Emila Zegadłowicza w Gorzeniu. Rzeźba ta znajduje się zaś faktycznie w zbiorach prywatnych Rodziny Suknarowskich.

Autorzy i wydawcy publikacji pragną serdecznie przeprosić za zaistniałą pomyłkę.

Józef Jura w Muzeum Miejskim

plakat

Od niedzieli 26 czerwca 2016 roku w sali ekspozycyjno-edukacyjnej Muzeum Miejskiego można ogladać wystawę ”Józef Jura Wadowicki rzeźbiarz i portrecista”. Na ekspozycji przedstawiony został jedynie niewielki fragment ogromnego dorobku tego pochodzącego z Kęt artysty, który większość swego życia spędził w Wadowicach gdzie tworzył, prowadził zakład kamieniarski i uczył młodych adeptów sztuki rzeźbiarskiej.

Wystawa jest oparta o kolekcje dzieł Józefa Jury zgromadzone przez jego rodzinę: córki, wdowę po synu Tytusie oraz wnuczki rzeźbiarza.

Swoje zbiory udostępniły: Zuzanna Jura, Helena Jura, Joanna Borkowska-Bąk, Jolanta Miarka oraz Małgorzata Zaremba. Dopełnieniem ekspozycji są rzeźby z Muzeum Dwór Emila Zegadłowicza oraz płaskorzeźby ze zbiorów Muzeum Miejskiego. Wystawa została zaprojektowana i przygotowana przez pracowników muzeum we współpracy z Jolantą Miarką oraz grafikiem Maciejem Hojdą, który przygotował m.in. wielkoformatowe zdjęcie artysty. Ekspozycji towarzyszy publikacja ”Józef Jura Wadowicki rzeźbiarz i portrecista” zredagowana przez Joannę Pytlowską-Bajak i Marcina Witkowskiego w opracowaniu graficznym Macieja Hojdy.

”Józef Jura Wadowicki rzeźbiarz i portrecista” to pierwsza wystawa prac artysty w mieście od czasów reaktywowanego przez Franciszka Suknarowskiego ”Czartaka” i druga (po kęckiej) wystawa od śmierci Józefa Jury.

Józef Jura

Józef Jura urodził się w Kętach 7 marca 1889 roku. Jego ojciec był kamieniarzem i właścicielem betoniarni a matka córką młynarza. Zainteresowanie rzeźbą wykazywał  już od najmłodszych lat. Dzięki zaoszczędzonym pieniądzom 15-letni zaledwie Józef wyjechał do włoskiej miejscowości Val Gardena, gdzie przez rok studiował rzeźbę u tamtejszych mistrzów. Po powrocie powstały jego pierwsze dzieła: tzw. ”pomnik grunwaldzki” (Matka Boska Królwa Polski) w Kętach (1910 rok) oraz pomnik ułana w Białej (1916 rok). Jeszcze przed odzyskaniem niepodległości powstała w Ponikwi droga krzyżowa wyrzeźbiona przez artystę w drewnie.

Okres dwudziestolecia międzywojennego był dla Józefa Jury czasem największej aktywności twórczej. Ukończył studia na krakowskiej ASP (uczeń prof. Konstantego Laszczki), po których wyjechał na roczne studia do Rzymu. Po powrocie z Wiecznego Miasta zamieszkał w Wadowciach i związał się z nimi juz do końca.

Na ul. Młyńskiej (później Chopina) założył zakład kamieniarski i pracownię artystyczną, w której pierwsze artystyczne kroki stawiali m.in. Wincenty Bałys, Franciszek Suknraowski czy Roman Brańka. Jura szybko znalazł się w artystycznym kręgu skupionym wokół Emila Zegadłowicza (”Czartak”) a w 1933 roku, wspólnie ze swoim uczniem Wincentym Bałysem, współtworzył Grupę Artystów Plastyków ”Czartak II”. W 1936 roku ożenił się z Anielą Suknarowską (siostrą swojego ucznia Franciszka), z którą miał czworo dzieci – Lidię, Alinę, Tytusa i Zuzannę.

Józef Jura był przede wszystkim artystą sakralnym. Za medalion z podobizną papieża Piusa XI (1925 rok) został odznaczony medalem a papież podarował mu dokument ze specjalnym błogosławieństwem na dalszą twórczość. W pracowni rzeźbiarza powstawały płaskorzeźby i medaliony z podobiznami Maryi, Jezusa, świętych oraz hierarchów kościelnych. Był autorem ołtarzy, m.in. „Ostatniej Wieczerzy” w mensie ołtarza głównego w kosciele parafialnym w Wadowicach (lata 20.) oraz pomników nagrobnych na wadowickim cmentarzu. Obok rzeźby sakralnej powstawały też inne dzieła, m.in. Pomnik Poległych Żołnierzy 12 Pułku Pechoty, dsłonięty przed koszarami na ul. 3 Maja w 1928 roku.

Podczas okupacji dom i zakład Jury zostały zajęte przez Niemców. Józef, jako fachowiec, został kierownikiem zakładu, dzięki czemu udało mu się uratować przed wywózką na roboty do Rzeszy wielu młodych, których zatrudniał jako robotników.

Po wojnie nadal tworzył głównie rzeźbę sakralną, m.in. ołtarze i figury w Dębowcu i Zakopanem. Swoje dzieła albo ich fotografie wręczał w prezencie dostojnikom kościelnym, m.in. prymasowi Wyszyńskiemu i abp. Wojtyle. W jego pracowni powstały też płaskorzeźby ówczesnych generałów i marszałków Ludowego Wojska Polskiego (K. Świerczewski, M. Spychalski), przedstawicieli władz państwowych i partyjnych (W. Gomułka) a w latach 70. patronów wadowickich szkół (M. Konopnicka, M. Skłodowska-Curie, Janek Krasicki). Swoje prace wystawiał na zbiorowych wystawach reaktywowanego po wojnie ”Czartaka” oraz w krakowskim Pałacu Sztuk Pięknych.

Rzeźbiarz zmarł w 1978 roku.

Wystawa Józef Jura   Wystawa Józef Jura (2)    Wystawa Józef Jura (3)

 

Rafał Kalinowski         Głowa Chrystusa         Pius XI

 

               Autoportret               Emil Zegadłowicz

Emil Zegadłowicz daleki i bliski

plakat_Emil_Zegadłowicz_zmniejszony

Z okazji 75. rocznicy śmierci Emila Zegadłowicza Wadowickie Centrum Kultury zaprasza na spotkanie z redaktorami i autorami książki ”Emil Zegadłowicz daleki i bliski”, które odbędzie się w czwartek 25 lutego 2016 r. o godzinie 17.30 w sali kameralnej Wadowickiego Centrum Kultury.

Literaturoznawcy i historycy literatury z Uniwersytetów: Jagiellońskiego, Pedagogicznego, Rzeszowskiego oraz Śląskiego opowiedzą jak dzisiaj czytać autora ”Powsinóg beskidzkich” i ”Zmór” i na ile aktualna jest problematyka poruszanych przez gorzeńskiego pisarza tematów. Opowiedzą skąd wzięła się ich fascynacja poetą, który w ciągu swej blisko 32-letniej pracy twórczej przeszedł tak wielką artystyczną przemianę – od sławiącego piękno Beskidu i rozmiłowanego w ludowości autora ”Kolędziołek beskidzkich” po zbuntowanego pisarza łamiącego tabu we ”Wrzosach” i ”Motorach”. Zaproszeni goście przedstawią też inny, mniej znany obraz Zegadłowicza – jego zamiłowanie do sztuki i mecenat jakim objął spore grono artystów – począwszy od świątkarza Jędrzeja Wowry z Gorzenia Górnego po wadowickich rzeźbiarzy – Wincentego Bałysa i Franciszka Suknarowskiego.

Swego rodzaju zapowiedzą spotkania niech będą słowa redaktorów tomu artykułów i studiów jakie złożyły się na publikację ”Emil Zegadłowicz daleki i bliski”, pokłosia konferencji, która odbyła się w hotelu ”Młyn Jacka” w dniach 17-18 kwietnia 2012 r. zatytułowanej ”Emil Zegadłowicz. Pisarz i mecenas sztuki”:

Zegadłowicz jako pisarz ”daleki” rysuje się w coraz odleglejszej perspektywie naturalnego dystansu czasowego, gdyż nawiązywał formą liryczną do wątków i światopoglądu Młodej Polski. W prozie z kolei, którą można umieścić w nurcie wspomnieniowych mitów o dzieciństwie i / lub młodości, w nurcie społecznym (czy wizjonersko-społecznym) problematyka tekstów powieściowych Zegadłowicza oddala się w obrębie procesu historycznoliterackiego wraz z całością dwudziestolecia 1918 – 1939. [- -]  Jednocześnie szereg składników pisarstwa Zegadłowicza daje się odnieść do tak różnej od dwudziestolecia współczesności. Będą to ślady ”bliskich” relacji z problemem społecznego rozwarstwienia, które nie uległo zniwelowaniu w warunkach państwa demokratycznego. [- -] Zaangażowanie autora Martwego morza… w walkę z nierównością ekonomiczną, generującą różnice polityczne, kulturowe, mentalne, stanowi formę sprzeciwu wobec zawsze istniejących, choć nie zawsze w widoczny sposób eksponowanych zagrożeń – [- -] (Emil Zegadłowicz daleki i bliski, red. H. Czubała, K. Kłosiński, K. Latawiec, W. Próchnicki, Katowice 2015, s. 11-12).

Spotkanie ”Wokół Wadovian”

plakat_Wokol_Wadovian

Redakcja ”Wadovian” zaprasza wszystkich czytelników i miłośników historii Wadowic na spotkanie promujące najnowszy, osiemnasty numer rocznika. Zaprezentowana zostanie także druga nowość wydawnicza Wadowickiego Centrum Kultury – książka autorstwa prof. Tadeusz Kłaka ”Tajemnice życia Janiny Brzostowskiej. Listy Janiny Brzostowskiej do Stanisława Tyszkowskiego”. Podczas spotkania, które odbędzie się w czwartek 28 stycznia 2016 r. o godzinie 17.30 w sali kameralnej Wadowickiego Centrum Kultury, prelekcje wygłoszą o. dr hab. Szczepan Praśkiewicz OCD i prof. dr hab. Tadeusz Kłak.

Już jest najnowszy, osiemnasty numer ”Wadovianów”!

WADOVIANA_18_okladka_inter-1

Szanowni Państwo,
ukazał się kolejny, osiemnasty numer rocznika ”Wadoviana”. Od dzisiaj jest dostępny online natomiast od Nowego Roku w księgarniach i biurze Muzeum Miejskiego będzie można zakupić jego drukowaną wersję.

Nasze pismo stale ugruntowuje swoją pozycję w środowisku naukowym o czym najlepiej świadczą nowe nazwiska publikujących autorów. W 2015 r. ”Wadoviana”, od dwóch lat znajdujące się na ministerialnej liście czasopism naukowych, otrzymały 4 punkty stając się jednym z najwyżej punktowanych pism regionalistycznych w Polsce. Rocznik wpisany został także do prestiżowej bazy czasopism CEJSH (The Central European Journal of Social Sciences and Humanities), indeksowany jest również w innych humanistycznych bazach naukowych – Index Copernicus Journal Master List oraz BazHum.

Sukcesy mijającego roku pozostały jednak w cieniu niepowetowanej straty jaką poniosły ”Wadoviana”. W karmelitańskim klasztorze ”na Górce” 12 września zmarł o. dr hab. Honorat Czesław Gil, członek Rady Naukowej pisma i długoletni współpracownik redakcji. Nasze pismo straciło wyjątkowego doradcę i przyjaciela a Wadowice zasłużonego badacza dziejów miasta i historii wadowickiej wspólnoty karmelitańskiej. Artykuł Jemu poświęcony otwiera numer.

Teksty, które wpłynęły do teki redakcyjnej recenzowało w tym roku piętnastu recenzentów, m.in. z Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Pedagogicznego i Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie oraz pracownicy krakowskiego i katowickiego IPN. Po ich surowej ocenie do publikacji skierowaliśmy sześć rozpraw.
Tematyka artykułów, zarówno rozpraw jak i tekstów nierecenzowanych, jest w tym roku bardzo zróżnicowana. Na łamach rocznika Czytelnik znajdzie nie tylko interesujące szczegóły funkcjonowania wadowickiego Sądu Obwodowego końca XIX w. czy biografię galicyjskiego posła Ludwika Dobiji ale także edycję tekstów źródłowych dotyczących ojca Marcina Wadowity czy relację z gaszenia pożaru w andrychowskiej fabryce ”Bracia Czeczowiczka” w 1945 r. Na uwagę zasługują artykuły z działu ”Miscellanea”, a wśród nich szczególnie tekst Andrzeja Kotowieckiego o wadowickich wodociągach miejskich, których mapę załączyliśmy do niniejszego numeru. Na kartach ”Wadovianów”, wzorem lat ubiegłych znalazły się także wadowickie i okołowadowickie bibliografie za rok bieżący i 2007.

Serdecznie zapraszamy do lektury.

Finał obchodów 100-lecia wadowickiego kina w wyjątkowej, konferencyjnej odsłonie!

Plakat_100_lecie_Kina(na_stronę)

Po kinowo-filmowej Nocy Muzeów, plenerowych projekcjach w parku miejskim i koncercie muzyki filmowej przyszedł czas na podsumowanie 100. rocznicy pierwszej emisji filmu w naszym mieście. Wadowickie Centrum Kultury zaprasza wszystkich na konferencję popularno-naukową Od kinoteatru Wysogląda do kinaCentrum” 100 lat wadowickiego srebrnego ekranu”, która odbędzie się w czwartek 29 października w sali kameralnej WCK.

Na spotkanie zaprosiliśmy m.in. dr. Konrada Meusa, który opowie o początkach wadowickiej ”dziesiątej muzy”. Blaski i cienie pracy przedwojennego właściciela kina przedstawi dr Urszula Biel, wykładowca z Akademii Polskiego Filmu a dr Monika Maszewska-Łupiniak z UJ opowie o filmie w cuglach propagandy PRL. Jak funkcjonowało wadowickie kino w latach okupacji? Jak ”Biały Murzyn” znalazł się w ”Gdyni”? Jak dokonano rewolucji w redukcji taśmy filmowej? Wreszcie jak to się stało, że kino zmieniło adres a widzowie założyli okulary.

Prawdziwa gratka dla miłośników kina i nieco mniej znanej historii naszego miasta.

Program konferencji

prelegent

tytuł wystąpienia

godzina

dr Konrad Meus

(UP Kraków)

”W blasku dziesiątej muzy. Kino i kinematografia w Wadowicach przed 1939 r.”

17.30 17.50

dr Urszula Biel

(APF)

”Z życia codziennego właściciela kina w latach 20. i 30. XX w.”

17.55 18.15

Michał Siwiec-Cielebon

”Kino i wojna wojna i kino”

18.20 18.35

Marcin Witkowski (WCK)

”Kilka kadrów z dziejów wadowickiego kina w latach 1945-1989″

18.45 19.05

dr Monika Maszewska-Łupiniak

(APF, UJ)

”Propagandowa rola filmu na przykładzie obrazu polskiego podziemia niepodległościowego w polskim kinie fabularnym w dobie PRL-u”

19.10 19.30

Piotr Wyrobiec

(WCK)

”KinoCentrum” nowy wymiar wadowickiego kina”

19.35 19.50

W przerwie i po wystąpieniach zapraszamy do kinowych wspomnień i dyskusji z prelegentami.

Opowieść o Żołnierzach Niezłomnych

Hieronim_Dekutowski_1

W czwartek 8 października w sali kameralnej Wadowickiego Centrum Kultury odbyło się spotkanie z dr. hab. Zdzisławem Zblewskim. Wykład pt. Do końca służąc Polsce. Żołnierze Niezłomni – zamordowani w komunistycznych więzieniach” był zwieńczeniem prezentowanej w Wadowicach wystawie poświęconej ekshumacjom i identyfikacjom ofiar stalinowskiego terroru w latach 40. i 50. XX w. Prelegent przybliżył zebranym trzech Żołnierzy Niezłomnych – mjr. Hieronima Dekutowskiego, żołnierza AK i dowódcy oddziałów leśnych Zrzeszenia ”Wolność i Niezawisłość” na Lubelszczyźnie, ppłk. Stanisława Kasznicy, ostatniego dowódcy NSZ oraz jednego najsłynniejszych dowódców partyzantki antykomunistycznej na Wileńszczyźnie, Białostocczyźnie i Pomorzu Gdańskim – mjr. Zygmunta Szendzielarza”Łupaszki”.

Żołnierze Niezłomni w Wadowickim Centrum Kultury

zaproszenie_na_wykład_8.10_-1

Muzeum Miejskie w Wadowicach zaprasza na wykład dr. hab. Zdzisława Zblewskiego, który odbędzie się 8 października 2015 r. o godz. 18.00 w sali kameralnej Wadowickiego Centrum Kultury. Wykład ”Do końca służąc Polsce. Żołnierze Niezłomni – zamordowani w komunistycznych więzień” jest zwieńczeniem i uzupełnieniem ekspozycji Niech polska ziemia utuli ich do spokojnego snu… Ekshumacje i identyfikacje ofiar terroru komunistycznego”, prezentowanej do 11 października w ogrodzie przy ul. Kościelnej.

Podczas wykładu przybliżone zostaną postacie bohaterów podziemia niepodległościowego, żołnierzy AK, NSZ, Zrzeszenia WiN, aresztowanych przez polski aparat bezpieczeństwa w latach 40. i 50. XX wieku i zamordowanych, często bez sądu lub po procesach pokazowych, w stalinowskich więzieniach.

Dr hab. Zdzisław Zblewski jest historykiem zajmującym się najnowszą historii Polski, adiunktem w Instytucie Historii UJ. Redaktor naczelny ”Prac Historycznych ZNUJ”, członek redakcji ”Zeszytów Historycznych WiN” oraz ”Pamięci i Sprawiedliwości”. Przez kilka lat pracował w krakowskim oddziale Instytutu Pamięci Narodowej.

Od 2012 r. zasiada w Radzie Naukowej wadowickiego rocznika ”Wadoviana. Przegląd historyczno-kulturalny”.

Wstęp na wykład jest bezpłatny.

 

Nowa wystawa plenerowa w ogrodzie przy ul. Kościelnej

01_plansza-tytulowa_BLACK-(1)-kopia

Muzeum Miejskie w Wadowicach zaprasza wszystkich miłośników najnowszej historii Polski na wyjątkową ekspozycję, która prezentowana będzie w ogrodzie przy ulicy Kościelnej od 17 września do 9 października 2015 r. Wystawa Niech polska ziemia utuli ich do spokojnego snu… Ekshumacje i identyfikacje ofiar terroru komunistycznego’ prezentuje wyniki ogólnopolskiego projektu badawczego ‚Poszukiwania nieznanych miejsc pochówku ofiar terroru komunistycznego z lat 1944-1956’, realizowanego przez Instytut Pamięci Narodowej i Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie.

Ekspozycja prezentuje nie tylko specyfikę pracy archeologów, antropologów i genetyków, którzy przeprowadzają ekshumacje i dokonują identyfikacji ofiar ale przede wszystkim przybliża postacie, które zamordowano w polskich więzieniach i potajemnie chowano w nieoznaczonych, często zbiorowych mogiłach. Wśród prezentowanych sylwetek znaleźli się m.in. ostatni komendant główny NSZ ppłk Stanisław Kasznica ‚Maszkowski’ oraz legendarny przywódca antykomunistycznej partyzantki mjr Zygmunt Szendzielarz ‚Łupaszka’.

Wystawa została przygotowana przez Oddziałowe Biuro Edukacji Publicznej IPN w Szczecinie a jej autorami są Milena Bykowska (Polska Baza Genetyczna Ofiar Totalitaryzmów) oraz Grzegorz Czapski i dr Paweł Skubisz z IPN. Od 18 września 2014 r., kiedy miało miejsce je uroczyste otwarcie w Szczecinie, ekspozycja podróżuje po całym kraju – była prezentowana m.in. w Warszawie, Krakowie, Wieliczce i Leżajsku.