Dr Tomasz Graff o Marcinie Wadowicie

We wtorek 19 marca w sali kameralnej Wadowickiego Centrum Kultury odbyło się spotkanie promujące książkę dr. Tomasza Graffa „Marcin Campius Wadowita (ok. 1567-1641). Duchowny i profesor Uniwersytet Krakowskiego”.

Wtorkowe spotkanie zgromadziło liczne grono wadowiczan, pasjonatów historii i rodzinę autora. O biografii Marcina Campiusa Wadowity z dr. Graffem rozmawiał Marcin Witkowski. Przed ciekawą dyskusją autor wręczył książkę swojej mamie, której monografię wybitnego akademika dedykował. Dr Graff opowiadał o mało znanych i dopiero przez niego odkrytych  faktach z życia Wadowity, które rzuciły nowe światło na znany nam obraz profesora, prepozyta kolegiaty św. Floriana, dziekana i wicekanclerza uczelni. W biografii XVII-wiecznego akademika rodem z Wadowic pojawiają się bowiem problemy kryminalne z oskarżeniem o najście na karczmę i kradzież konia czy nie wywiązywanie się z obowiązków podatkowych. Z drugiej jednak strony dr Graff zwracał uwagę, że wśród współczesnych Wadowicie uważano profesora za świątobliwego. Historyk opowiedział także o tym jak powstawała jego praca, jak bardzo żmudne były poszukiwania archiwalne, wreszcie o przez lata powtarzanych mitach związanych z Campiusem, które obala w swojej książce.

Biorąc do ręki tę obszerną, ponad 600-stronicową biografię duchownego, profesora i dziekana Uniwersytetu Krakowskiego rodem z Wadowic uwagę zwraca fakt, jak bardzo szczegółowo autor nakreślił środowisko, w którym Wadowicie przyszło żyć – z książki wyłania się obraz XVII-wiecznego Krakowa jako ośrodka akademickiego z jego intelektualną elitą, której wybitnym przedstawicielem był bez wątpienia Marcin Campius. Tomasz Graff przedstawia także obraz staropolskich Wadowic oraz rodowód Marcina Wadowity. „Publikacja ta – jak pisze w recenzji ks. dr hab. Andrzej Bruździński, prof. UPJPII – pokazuje ponadto ewolucję pamięci o Marcinie Campiusie Wadowicie – od chwili śmierci aż po czasy współczesne. Czytelnik po lekturze zachowuje obraz człowieka z krwi i kości, w dużej mierze nietuzinkowego, niepozbawionego wad, będącego barwnym i znamienitym przedstawicielem elit krakowskiego Kościoła i Uniwersytetu w okresie rządów dynastii Wazów”.

Podczas spotkania można było kupić biografię Wadowity w promocyjnej cenie oraz otrzymać autografe autora .

Dr Tomasz Graff, wadowiczanin, historyk, uczeń profesora Krzysztofa Baczkowskiego. Doktorat uzyskał na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 2007 r. wykładowca, a od 2016 r. prodziekan Wydziału Historii i Dziedzictwa Kulturowego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół działalności polskich elit kościelnych oraz kultury i życia codziennego doby staropolskiej. Członek Komisji Środkowoeuropejskiej PAU, Zespołu Historii Czech i Stosunków Polsko-Czeskich PAN, PTH, Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa oraz kolegiów redakcyjnych: „Hustisky Tabor”, „Folia Historica Cracoviensia” oraz rocznika „Wadoviana. Przegląd historyczno-kulturalny”.

Dziedzictwo kulturowe Wadowic – wczoraj i dziś

Instytut Studiów Międzykulturowych UJ, Towarzystwo Miłośników Ziemi Wadowickiej oraz burmistrz Wadowic zapraszają na konferencję naukową – Dziedzictwo kulturowe Wadowic – wczoraj i dziś. Konferencja odbędzie się w najbliższy piątek 9 czerwca o godz. 10.00 w Wadowickiej Bibliotece Publicznej. Wśród prelegentów są wykładowcy z Uniwersytetu Jagiellońskiego (dr Magdalena Banaszkiewicz, prof. dr. hab. Tadeusz Paleczny, dr Elżbieta Wiącek), Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN (dr Konrad Meus) oraz Akademii Górniczo Hutniczej w Krakowie (dr inż. Radosław Kapłan). Do wygłoszenia referatów organizatorzy zaprosili także: dr n. med. Jana Raucha, mgr. inż. Janusza Sobalę, mgr Marię Talagę (przewodniczącą Stowarzyszenia Absolwentów Liceum Ogólnokształcącego im. M. Wadowity w Wadowicach) oraz mgr. Marcina Witkowskiego (sekretarza redakcji ”Wadovianów” i kierownika Muzeum Miejskiego w Wadowicach).

Wadowice są miastem o długich tradycjach. Tu wzrastali i tworzyli przyszli religijni, naukowi, artystyczni, a także polityczni liderzy; nie tylko w wymiarze lokalnym, regionalnym, ale także narodowym i cywilizacyjnym. Popularnym symbolem miasta jest osoba papieża Jana Pawła II. Warto przypomnieć rolę najwybitniejszych mieszkańców Wadowic w tworzeniu narodowego i europejskiego dziedzictwa kulturowego. Także tych, którzy z różnych, także politycznych przyczyn, opuścili Wadowice udając się na emigrację.

Emil Zegadłowicz daleki i bliski

plakat_Emil_Zegadłowicz_zmniejszony

Z okazji 75. rocznicy śmierci Emila Zegadłowicza Wadowickie Centrum Kultury zaprasza na spotkanie z redaktorami i autorami książki ”Emil Zegadłowicz daleki i bliski”, które odbędzie się w czwartek 25 lutego 2016 r. o godzinie 17.30 w sali kameralnej Wadowickiego Centrum Kultury.

Literaturoznawcy i historycy literatury z Uniwersytetów: Jagiellońskiego, Pedagogicznego, Rzeszowskiego oraz Śląskiego opowiedzą jak dzisiaj czytać autora ”Powsinóg beskidzkich” i ”Zmór” i na ile aktualna jest problematyka poruszanych przez gorzeńskiego pisarza tematów. Opowiedzą skąd wzięła się ich fascynacja poetą, który w ciągu swej blisko 32-letniej pracy twórczej przeszedł tak wielką artystyczną przemianę – od sławiącego piękno Beskidu i rozmiłowanego w ludowości autora ”Kolędziołek beskidzkich” po zbuntowanego pisarza łamiącego tabu we ”Wrzosach” i ”Motorach”. Zaproszeni goście przedstawią też inny, mniej znany obraz Zegadłowicza – jego zamiłowanie do sztuki i mecenat jakim objął spore grono artystów – począwszy od świątkarza Jędrzeja Wowry z Gorzenia Górnego po wadowickich rzeźbiarzy – Wincentego Bałysa i Franciszka Suknarowskiego.

Swego rodzaju zapowiedzą spotkania niech będą słowa redaktorów tomu artykułów i studiów jakie złożyły się na publikację ”Emil Zegadłowicz daleki i bliski”, pokłosia konferencji, która odbyła się w hotelu ”Młyn Jacka” w dniach 17-18 kwietnia 2012 r. zatytułowanej ”Emil Zegadłowicz. Pisarz i mecenas sztuki”:

Zegadłowicz jako pisarz ”daleki” rysuje się w coraz odleglejszej perspektywie naturalnego dystansu czasowego, gdyż nawiązywał formą liryczną do wątków i światopoglądu Młodej Polski. W prozie z kolei, którą można umieścić w nurcie wspomnieniowych mitów o dzieciństwie i / lub młodości, w nurcie społecznym (czy wizjonersko-społecznym) problematyka tekstów powieściowych Zegadłowicza oddala się w obrębie procesu historycznoliterackiego wraz z całością dwudziestolecia 1918 – 1939. [- -]  Jednocześnie szereg składników pisarstwa Zegadłowicza daje się odnieść do tak różnej od dwudziestolecia współczesności. Będą to ślady ”bliskich” relacji z problemem społecznego rozwarstwienia, które nie uległo zniwelowaniu w warunkach państwa demokratycznego. [- -] Zaangażowanie autora Martwego morza… w walkę z nierównością ekonomiczną, generującą różnice polityczne, kulturowe, mentalne, stanowi formę sprzeciwu wobec zawsze istniejących, choć nie zawsze w widoczny sposób eksponowanych zagrożeń – [- -] (Emil Zegadłowicz daleki i bliski, red. H. Czubała, K. Kłosiński, K. Latawiec, W. Próchnicki, Katowice 2015, s. 11-12).

Finał obchodów 100-lecia wadowickiego kina w wyjątkowej, konferencyjnej odsłonie!

Plakat_100_lecie_Kina(na_stronę)

Po kinowo-filmowej Nocy Muzeów, plenerowych projekcjach w parku miejskim i koncercie muzyki filmowej przyszedł czas na podsumowanie 100. rocznicy pierwszej emisji filmu w naszym mieście. Wadowickie Centrum Kultury zaprasza wszystkich na konferencję popularno-naukową Od kinoteatru Wysogląda do kinaCentrum” 100 lat wadowickiego srebrnego ekranu”, która odbędzie się w czwartek 29 października w sali kameralnej WCK.

Na spotkanie zaprosiliśmy m.in. dr. Konrada Meusa, który opowie o początkach wadowickiej ”dziesiątej muzy”. Blaski i cienie pracy przedwojennego właściciela kina przedstawi dr Urszula Biel, wykładowca z Akademii Polskiego Filmu a dr Monika Maszewska-Łupiniak z UJ opowie o filmie w cuglach propagandy PRL. Jak funkcjonowało wadowickie kino w latach okupacji? Jak ”Biały Murzyn” znalazł się w ”Gdyni”? Jak dokonano rewolucji w redukcji taśmy filmowej? Wreszcie jak to się stało, że kino zmieniło adres a widzowie założyli okulary.

Prawdziwa gratka dla miłośników kina i nieco mniej znanej historii naszego miasta.

Program konferencji

prelegent

tytuł wystąpienia

godzina

dr Konrad Meus (UP Kraków)

”W blasku dziesiątej muzy. Kino i kinematografia w Wadowicach przed 1939 r.”

17.30 17.50

dr Urszula Biel (APF)

”Z życia codziennego właściciela kina w latach 20. i 30. XX w.”

17.55 18.15

Michał Siwiec-Cielebon

”Kino i wojna wojna i kino”

18.20 18.35

Marcin Witkowski (WCK)

”Kilka kadrów z dziejów wadowickiego kina w latach 1945-1989″

18.45 19.05

dr Monika Maszewska-Łupiniak (APF, UJ)

”Propagandowa rola filmu na przykładzie obrazu polskiego podziemia niepodległościowego w polskim kinie fabularnym w dobie PRL-u”

19.10 19.30

Piotr Wyrobiec (WCK)

”KinoCentrum” nowy wymiar wadowickiego kina”

19.35 19.50

W przerwie i po wystąpieniach zapraszamy do kinowych wspomnień i dyskusji z prelegentami.