Wiosna w Muzeum Miejskim – na ludowo

               

Kwiecień w Muzeum Miejskim upłynie w klimacie regionalnej tradycji i folkloru Podbeskidzia. Gościem „Wadowickich Spotkań z historią” będą rekonstruktorki stroju ludowego z Jaroszowic a na Kościelnej swoje prace zaprezentuje Kazimierz Paździora, rzeźbiarz z Tomic.

Kolejne spotkanie z cyklu „Wadowickich Spotkań z historią” zatytułowane „Historia nicią pisana” odbędzie się w czwartek, 12 kwietnia w sali kameralnej Wadowickiego Centrum Kultury o godzinie 17.00. Panie ze Stowarzyszenia Rozwoju Wsi „Pod Jaroszowicką Górą” opowiedzą o perypetiach związanych z rekonstrukcją ubioru, którego inspiracją było odnalezione w domowym archiwum zdjęcie jaroszowickiej rodziny. W rozmowie z prowadzącym spotkanie dr. Konradem Meusem, historykiem i wykładowcą z Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie, opowiedzą o roli i znaczeniu stroju dla utrzymania lokalnej tożsamości kulturowej i narodowej. Smaczną atrakcją będzie przygotowany przez Jaroszowianki poczęstunek.

Z kolei w niedzielę, 15 kwietnia w sali ekspozycyjnej Muzeum Miejskiego na ul. Kościelnej o godzinie 16.00 odbędzie się wernisaż wystawy rzeźb Kazimierza Paździory, artysty-amatora z Tomic. Na ekspozycji zaprezentowanych zostanie ponad 40 prac z bogatego zbioru, który rzeźbiarz tworzy już od blisko 50 lat. Znaczna część rzeźb pokazuje codzienne życie na wsi, pracę w gospodarstwie, na polu, charakterystyczne dla wsi postacie. Wśród prac są także świątki – figurki sakralne przedstawiające Matkę Boską, Chrystusa i świętych. Rzeźby zachowały w większości surowy charakter i tylko nieliczne są polichromowane. Za swoją twórczość Kazimierz Paździora został wyróżniony m.in. w Otwartym Przeglądzie Plastycznym w 2000 r. oraz konkursie „Współczesna Rzeźba Nadskawia” w 2004 r. Jego prace prezentowane były podczas wystaw zbiorowych „Wadowickiego Śrdowiska Artystycznego” w 2005 i 2010 r.

Wystawa będzie prezentowana w Muzeum Miejskim do 14 maja 2018 r.

12 kwietnia 2018 r., godz. 17.00 – „Historia nicią pisana” (sala kameralna, Wadowickie Centrum Kultury)

15 kwietnia – 14 maja 2018 r. – wystawa rzeźb Kazimierza Paździory (Muzeum Miejskie)

Wadowickie spotkania z historią – Internowani Ukraińcy w Wadowicach

O mało znanym wątku z dziejów Wadowic jakim było funkcjonowanie w mieście w latach 1920 – 1921 obozu dla internowanych Ukraińców opowie Wiktor Węglewicz. To kolejny wykład z cyklu „Wadowickie Spotkania z historią”.

W piątek 15 grudnia o godzinie 17.00 Muzeum Miejskie zaprasza do Galerii Cafe (ul. Kościelna 4) na wykład Wiktora Węglewicza pt. „Petlurowcy za drutami – życie codzienne internowanych oddziałów Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej w obozie w Wadowicach (1920 – 1921)”.

Klęska w wojnie z bolszewicką Rosją zmusiła wojska ukraińskie do przekroczenia granic polskiej i rumuńskiej. Żołnierze zostali rozbrojeni i internowani w szeregu obozów położonych na terenie Rzeczpospolitej. Jednym z nich był obóz jeniecki w Wadowicach, istniejący od jesieni 1918 r. Wykład Wiktora Węglewicza – efekt kilkuletnich prac autora nad problematyką jeńców i internowanych w Polsce w latach 1918 – 1924 – będzie koncentrował się na życiu codziennym Ukraińców. W oparciu o źródła z archiwów polskich i zagranicznych (m.in. kijowskich i lwowskich) prelegent spróbuje odtworzyć przeciętny dzień internowanych. Co jadali Ukraińcy? Jak przedstawiała się kwestia zdrowotna i jak wyglądały obozowe szpitale? Jakie były skutki wizyty Głównego Atamana Symona Petlury w wadowickim obozie?

Po spotkaniu, będącym już drugim w cyklu „Wadowickich Spotkań z historią”, zostaną rozlosowane wśród uczestników książki.

Wiktor Węglewicz jest doktorantem na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Przygotowuje rozprawę doktorską na temat jeńców i internowanych Ukraińców w polskich obozach w latach 1918 – 1921.

Wstęp wolny!

Wadowicki słownik biograficzny – projekt wadowiczanie.pl

Serdecznie zapraszamy wszystkie osoby, które zajmują się poszukiwaniem rodzinnych korzeni, posiadające informacje na temat przodków i chcące się nimi podzielić do współpracy przy nowym projekcie Muzeum Miejskiego.

Trwają prace nad budową portalu wadowiczanie.pl, będącego w swym założeniu połączeniem wadowickiego słownika biograficznego, archiwum społecznościowego i forum historycznego, którego głównym celem jest gromadzenie informacji o mieszkańcach Wadowic i osobach związanych z miastem na przestrzeni wieków. Materiał będzie prezentowany w różnoraki sposób – tradycyjne noty biograficzne (na wzór PSB), biogramy – wspomnienia (pozbawione rygorów słownikowych) oraz nagrania audio i video. Chcemy aby do strony miał dostęp szeroki krąg internautów, którzy nie tylko będą mogli poszukiwać na wadowiczanach.pl informacji, ale także sami będą mogli uzupełniać zgromadzone na portalu materiały. Użytkownikom zapewniona będzie możliwość komunikowania się na forach społecznościowych i tworzenia grup o sprecyzowanych zainteresowaniach.

Zachęcamy wadowiczan (i nie tylko) do przygotowywania biogramów i spisywania wspomnień po zmarłych członkach rodzin, którzy związani byli z ziemią wadowicką. Dobrze jeśli teksty wzbogacać będą zdjęcia czy skany dokumentów.

Autorem grafiki jest artysta Maciej Hojda. Poniżej prezentujemy jego projekty – przykład noty biograficznej autorstwa Kamila Banaszewskiego z Uniwersytetu Zielonogórskiego (biogram Franciszka Foltina) wraz z wyszukiwarką osób oraz projekt formularza, za pomocą którego internauci będą mogli przesyłać do administratora strony przygotowane przez siebie biogramy.

Projekt graficzny portalu wadowiczanie.pl (biogram i wyszukiwarka) biogram i wyszukiwarka

Projekt graficzny portalu wadowiczanie.pl (formularz zgłoszeniowy) formularz

Projekt współfinansowany jest przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Więcej informacji znaleźć można na stronie muzeum (https://wck.wadowice.pl) w zakładce Wadowicka Szkoła Genealogów – Wzory biogramów.

Nowy projekt badawczy Muzeum Miejskiego w Wadowicach

 W Muzeum Miejskim trwa nabór do zespołu, który realizować będzie projekt badawczy dotyczący współczesnej religijności gminy Wadowice. Temat jest ciekawy szczególnie w kontekście faktu, że Wadowice to miasto pielgrzymkowe, rodzinna miejscowość papieża – Polaka, miasto związane z postaciami świętych – przeora tutejszego klasztoru ojców karmelitów bosych o. Rafała Kalinowskiego OCD, abp. lwowskiego, absolwenta wadowickiego gimnazjum Józefa Bibę Bilczewskiego i Ojca Świętego Jana Pawła II. Wadowice to także miasto kilku kandydatów na ołtarze – m.in. Sługi Bożego o. Rudolfa Warzechy OCD).
Projekt został dofinansowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego a jego realizacja przewidziana jest na trzy lata (2017 – 2019). Pierwsza faza obejmuje zwiad etnograficzny i badania fokusowe (2018 r.).

Zespół badaczy lokalnych, do udziału w którym gorąco zachęcamy, będzie miał właśnie za zadanie przeprowadzenie wywiadów z mieszkańcami gminy Wadowice. Zanim jednak uczestnicy Zespołu przystąpią do pracy badawczej, w drugiej połowie października br. odbędzie się kilka szkoleń i spotkań warsztatowych z ekspertami w dziedzinie etnologii, religioznawstwa i antropologii.

Szczegółowe informacje można uzyskać w Muzeum Miejskim w Wadowicach – e-mail muzeum@wck.wadowice.pl, tel. 730 725 036 / (33) 873 81 00.

W poszukiwaniu przodków – dołącz do ”Wadowickiej Szkoły Genealogów”

Trwa nabór do ”Wadowickiej Szkoły Genealogów”, projektu Muzeum Miejskiego współfinansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Trzeba jednak się spieszyć bo liczba miejsc jest ograniczona a zainteresowanie duże. Zapisy przyjmowane są w biurze Muzeum Miejskiego, gdzie można uzyskać także więcej informacji o tym przedsięwzięciu.

Od dłuższego już czasu systematycznie wzrasta zainteresowanie genealogią i poszukiwaniami rodzinnych korzeni. Brakuje jednocześnie edukacji w tej dziedzinie i możliwości poznania zarówno narzędzi niezbędnych do prowadzenia badań jak i umiejętnego korzystania ze źródeł. Tym potrzebom wychodzi naprzeciw projekt Muzeum Miejskiego ”Wadowicka Szkoła Genealogów”. Projekt skierowany jest zarówno do tych, którzy pierwsze doświadczenia z poszukiwaniami przodków mają już za sobą, jak i do tych, którzy dopiero zaczynają swoją pasjonującą podróż w przeszłość. Organizatorzy zapraszają nie tylko osoby indywidualne, które już prowadzą badania genealogiczne i potrzebują praktycznych wskazówek, ale także rodziny – któż bowiem lepiej przekaże informacje wnukowi niż babcia czy dziadek? Wszak wspomnień snutych nad rodzinnym albumem nie zastąpi nawet najlepsze źródło pisane. Fachowcy i doświadczeni w genealogicznej materii pasjonaci pokażą jak taki stary album czy domowy pamiętnik odczytać na nowo.

Merytoryczną opiekę nad ”Wadowicką Szkołą Genealogów” sprawuje dr Tomasz Graff z Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Poprowadzone przez niego spotkanie inaugurujące projekt, poświęcone poszukiwaniom w archiwach państwowych i kościelnych informacji dotyczących Marcina Wadowity i jego związków z Wadowicami w XVII w., odbędzie się 16 maja 2017 r. W Muzeum Miejskim na ul. Kościelnej 4.

 

Wokół zbrodni politycznych PRL – wykład prof. Patryka Pleskota

To pierwszy wykład, na który redakcja ”Wadovianów” zaprasza do sali ekspozycyjno-edukacyjnej w budynku Muzeum Miejskiego na ul. Kościelnej 4. Prelegent – historyk z Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie – zabierze słuchaczy w podróż po mrocznej stronie PRL, opowie bowiem o zbrodniach jakich dopuścili się tzw. ”nieznani sprawcy” na opozycjonistach czy krytykach ówczesnej komunistycznej władzy. Patryk Pleskot przybliży sylwetki i okoliczności śmierci nie tylko tych najbardziej znanych ofiar reżimu, jak Stanisław Pyjas, ks. Jerzy Popiełuszko czy Grzegorz Przemyk ale także postacie mniej znane, których zgony z pewnością nie były wynikiem nieszczęśliwego wypadku.

Zamordowany przez ”nieznanych sprawców” 15-letni Bohdan Piasecki, syn przewodniczącego Stowarzyszenia ”Pax”, ”samobójcza” śmierć Jerzego Zawieyskiego, działacza katolickiego i posła z ramienia ”Znaku”, ”nieszczęśliwy wypadek” zatonięcia licealisty Emila Barchańskiego – to tylko niektóre historie, o których opowie Patryk Pleskot.

Dr hab. Patryk Pleskot, prof. Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Oświęcimiu i główny specjalista w warszawskim oddziale IPN zajmuje się m.in. historią społeczno-kulturalną i polityczną PRL oraz działalnością służb wywiadowczych i kontrwywiadowczych. Autor i współautor ponad 20 książek, zeszłoroczna publikacja ”Zabić. Mordy polityczne PRL” znalazła się na 1 miejscu najlepiej sprzedających się książek historycznych na stronie empik.com.

Nowa ekspozycja w Muzeum Miejskim

plakat_andrzej_kasprzak

Do 2 czerwca w sali ekspozycyjno-edukacyjnej Muzeum Miejskiego oglądać można wystawę prac Andrzeja Kasprzaka zatytułowaną ”Wadowice i nie tylko…”. Na ekspozycji zaprezentowane są grafiki przedstawiające zarówno dzisiejsze jak i dawne Wadowice, odtworzone przez artystę z kart pocztowych. Tytułowe ”nie tylko…” odnosi się tak do miejsc jak i technik wykonania prezentowanych prac – miejsca to obrazy pozawadowickie – Kraków, Zator czy Mucharz, techniki zaś – to gwasz, akwaforta, akwatinta czy wreszcie malarstwo olejne.

Andrzej Kasprzak (ur. 1963 r.) jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (Wydział Grafiki w Katowicach), laureatem polskich i zagranicznych (USA, Belgia) stypendiów twórczych. Laureat nagród i wyróżnień ogólnopolskich i międzynarodowych (Francja, Kanada, Łotwa, Hiszpania). Autor 76 wystaw indywidualnych w Polsce, Niemczech, Belgii, Holandii, Francji, USA, Wielkiej Brytanii, Austrii i Danii oraz uczestnik około 120 wystaw zbiorowych w Polsce i na świecie.

Już jest! Najnowszy numer rocznika ”Wadoviana” na półkach księgarskich i w sieci

Okładka_19

Ukazał się kolejny, dziewiętnasty numer rocznika naukowego ”Wadoviana. Przegląd historyczno-kulturalny”.

Od dzisiaj nowy numer dostępny jest w biurze Muzeum Miejskiego, sekretariacie Wadowickiego Centrum Kultury i wadowickich księgarniach. Można również pobrać wersję elektroniczną pisma na stronie wadoviana.eu.

Na łamach ”Wadovian” znalazło się siedem rozpraw i artykułów naukowych, które zostały pozytywnie zaopiniowane przez grono recenzentów z Uniwersytetu Jagiellońskiego, Uniwersytetu Pedagogicznego, Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie i Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Oświęcimiu oraz pracowników krakowskiego IPN. Tematyka zarówno rozpraw jak i tekstów nierecenzowanych, obejmuje szerokie spektrum zagadnień. Na kartach ”Wadovian” czytelnik znajdzie dwa ciekawe artykuły dotyczące funkcjonowania komunistycznego aparatu represji na ziemi wadowickiej – w tym analizę wyjątkowego dokumentu jakim jest raport Służby Bezpieczeństwa dotyczący sytuacji wadowickiego Kościoła w 1960 r. Równie interesujący jest przyczynek do dziejów obozu jeńców, który funkcjonował w naszym mieście w latach 1918-1921 oraz nieznana historia ciotki Karola Wojtyły – Stefanii. Kilka tekstów tematycznie nawiązuje do obchodzonego w 2016 r. jubileuszu 150-lecia wadowickiego gimnazjum i liceum.

W mijającym roku grono członków Rady Naukowej ”Wadovian” uległo dalszemu umiędzynarodowieniu – zaproszenie do współpracy przyjęli bowiem dwaj wybitni badacze dziejów XIX-wiecznej Galicji – dr Torsten Lorenz z Uniwersytetu Karola w Pradze oraz doc. dr Marian Mudryj z Uniwersytetu Narodowego im. Iwana Franki we Lwowie. Wraz z prof. Tadeuszem Bujnickim, prof. dr. hab. Henrykiem Czubałą, dr. Tomaszem Ratajczakiem, dr. hab. Zdzisławem Zblewskim i prof. dr. hab. Aloisem Woldanem z Institut für Slawistik Uniwersytetu w Wiedniu czuwają oni nad doborem artykułów i naukowym obliczem pisma.

Rocznik stale ugruntowuje swoją pozycję w środowisku naukowym o czym najlepiej świadczą nowe nazwiska publikujących autorów oraz powiększające się grono recenzentów. Od 2013 r. „Wadoviana”, znajdują się na ministerialnej liście czasopism naukowych, otrzymały 4 punkty stając się jednym z najwyżej punktowanych pism regionalistycznych w Polsce. Rocznik znajduje się w prestiżowej bazie czasopism CEJSH (The Central European Journal of Social Sciences and Humanities), indeksowany jest również w innych humanistycznych bazach naukowych – Index Copernicus Journal Master List czy BazHum.

Zapraszamy do lektury!

Światowy bestseller w limitowanej wadowickiej edycji – ”Monopoly” podbija Wadowice!

Monopoly

Wadowice są kolejnym po Gdańsku i Krakowie miastem, które posiada swoją własną edycję legendarnej już gry planszowej ‘’Monopoly’’. Jej premiera odbyła się w sobotnie przedpołudnie 16 lipca na wadowickim Rynku. Na specjalnie przygotowanej planszy o powierzchni 16 m² młodzi wadowiczanie przy pomocy pracowników Wadowickiego Centrum Kultury i wolontariuszy mogli spróbować swoich sił w ekonomicznej grze, której celem jest obracanie pieniędzmi i zakup nieruchomości.

W niedzielę 17 lipca w grę można było zagrać w miejscach, które znalazły się na planszy wadowickiego ‘’Monopoly’’ – cukierni ‘’Galicjanka’’ i w Hotelu Młyn Jacka w Jaroszowicach. ‘’Monopoly. Edycja Wadowice’’ można nabyć w.in. w Muzeum Miejskim na ul. Kościelnej oraz sekretariacie WCK na ul. Teatralnej w cenie 110 zł. Grę będzie też można kupić w wybranych punktach handlowych w mieście – księgarniach i sklepach z zabawkami.

Limitowana edycja wadowicka gry ’’Monopoly’’ składa się z 40 pól, na których znalazły się firmy i instytucje charakterystyczne dla tutejszego biznesu a jednocześnie od lat kojarzone z miastem. Wśród tych miejsc są m.in.: Wadowickie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji, Muzeum Miejskie, Kino Centrum, Urząd Miejski, Plac Jana Pawła II ale także słynna już na cały świat kremówka, wadowickie kościoły i klasztory.

Monopoly_plansza

Gra została wydana przez firmę Winning Moves (autora pozostałych ‘’lokalnych’’ edycji ‘’Monopoly’’) we współpracy z Wadowickim Centrum Kultury oraz Wydziałem Promocji Urzędu Miasta w Wadowicach.

Józef Jura w Muzeum Miejskim

plakat

Od niedzieli 26 czerwca 2016 roku w sali ekspozycyjno-edukacyjnej Muzeum Miejskiego można ogladać wystawę ”Józef Jura Wadowicki rzeźbiarz i portrecista”. Na ekspozycji przedstawiony został jedynie niewielki fragment ogromnego dorobku tego pochodzącego z Kęt artysty, który większość swego życia spędził w Wadowicach gdzie tworzył, prowadził zakład kamieniarski i uczył młodych adeptów sztuki rzeźbiarskiej.

Wystawa jest oparta o kolekcje dzieł Józefa Jury zgromadzone przez jego rodzinę: córki, wdowę po synu Tytusie oraz wnuczki rzeźbiarza.

Swoje zbiory udostępniły: Zuzanna Jura, Helena Jura, Joanna Borkowska-Bąk, Jolanta Miarka oraz Małgorzata Zaremba. Dopełnieniem ekspozycji są rzeźby z Muzeum Dwór Emila Zegadłowicza oraz płaskorzeźby ze zbiorów Muzeum Miejskiego. Wystawa została zaprojektowana i przygotowana przez pracowników muzeum we współpracy z Jolantą Miarką oraz grafikiem Maciejem Hojdą, który przygotował m.in. wielkoformatowe zdjęcie artysty. Ekspozycji towarzyszy publikacja ”Józef Jura Wadowicki rzeźbiarz i portrecista” zredagowana przez Joannę Pytlowską-Bajak i Marcina Witkowskiego w opracowaniu graficznym Macieja Hojdy.

”Józef Jura Wadowicki rzeźbiarz i portrecista” to pierwsza wystawa prac artysty w mieście od czasów reaktywowanego przez Franciszka Suknarowskiego ”Czartaka” i druga (po kęckiej) wystawa od śmierci Józefa Jury.

Józef Jura

Józef Jura urodził się w Kętach 7 marca 1889 roku. Jego ojciec był kamieniarzem i właścicielem betoniarni a matka córką młynarza. Zainteresowanie rzeźbą wykazywał  już od najmłodszych lat. Dzięki zaoszczędzonym pieniądzom 15-letni zaledwie Józef wyjechał do włoskiej miejscowości Val Gardena, gdzie przez rok studiował rzeźbę u tamtejszych mistrzów. Po powrocie powstały jego pierwsze dzieła: tzw. ”pomnik grunwaldzki” (Matka Boska Królwa Polski) w Kętach (1910 rok) oraz pomnik ułana w Białej (1916 rok). Jeszcze przed odzyskaniem niepodległości powstała w Ponikwi droga krzyżowa wyrzeźbiona przez artystę w drewnie.

Okres dwudziestolecia międzywojennego był dla Józefa Jury czasem największej aktywności twórczej. Ukończył studia na krakowskiej ASP (uczeń prof. Konstantego Laszczki), po których wyjechał na roczne studia do Rzymu. Po powrocie z Wiecznego Miasta zamieszkał w Wadowciach i związał się z nimi juz do końca.

Na ul. Młyńskiej (później Chopina) założył zakład kamieniarski i pracownię artystyczną, w której pierwsze artystyczne kroki stawiali m.in. Wincenty Bałys, Franciszek Suknraowski czy Roman Brańka. Jura szybko znalazł się w artystycznym kręgu skupionym wokół Emila Zegadłowicza (”Czartak”) a w 1933 roku, wspólnie ze swoim uczniem Wincentym Bałysem, współtworzył Grupę Artystów Plastyków ”Czartak II”. W 1936 roku ożenił się z Anielą Suknarowską (siostrą swojego ucznia Franciszka), z którą miał czworo dzieci – Lidię, Alinę, Tytusa i Zuzannę.

Józef Jura był przede wszystkim artystą sakralnym. Za medalion z podobizną papieża Piusa XI (1925 rok) został odznaczony medalem a papież podarował mu dokument ze specjalnym błogosławieństwem na dalszą twórczość. W pracowni rzeźbiarza powstawały płaskorzeźby i medaliony z podobiznami Maryi, Jezusa, świętych oraz hierarchów kościelnych. Był autorem ołtarzy, m.in. „Ostatniej Wieczerzy” w mensie ołtarza głównego w kosciele parafialnym w Wadowicach (lata 20.) oraz pomników nagrobnych na wadowickim cmentarzu. Obok rzeźby sakralnej powstawały też inne dzieła, m.in. Pomnik Poległych Żołnierzy 12 Pułku Pechoty, dsłonięty przed koszarami na ul. 3 Maja w 1928 roku.

Podczas okupacji dom i zakład Jury zostały zajęte przez Niemców. Józef, jako fachowiec, został kierownikiem zakładu, dzięki czemu udało mu się uratować przed wywózką na roboty do Rzeszy wielu młodych, których zatrudniał jako robotników.

Po wojnie nadal tworzył głównie rzeźbę sakralną, m.in. ołtarze i figury w Dębowcu i Zakopanem. Swoje dzieła albo ich fotografie wręczał w prezencie dostojnikom kościelnym, m.in. prymasowi Wyszyńskiemu i abp. Wojtyle. W jego pracowni powstały też płaskorzeźby ówczesnych generałów i marszałków Ludowego Wojska Polskiego (K. Świerczewski, M. Spychalski), przedstawicieli władz państwowych i partyjnych (W. Gomułka) a w latach 70. patronów wadowickich szkół (M. Konopnicka, M. Skłodowska-Curie, Janek Krasicki). Swoje prace wystawiał na zbiorowych wystawach reaktywowanego po wojnie ”Czartaka” oraz w krakowskim Pałacu Sztuk Pięknych.

Rzeźbiarz zmarł w 1978 roku.

Wystawa Józef Jura   Wystawa Józef Jura (2)    Wystawa Józef Jura (3)

 

Rafał Kalinowski         Głowa Chrystusa         Pius XI

 

               Autoportret               Emil Zegadłowicz