Ambasada narodu

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on print

Deklaracje Aliantów wobec Polski uzasadniają całkowite odwrócenie się kraju od okupujących go państw centralnych – utrzymywanie zależności politycznych od nich staje się postawą sprzeczną z racją stanu. Polacy zyskują swoje oficjalne przedstawicielstwo w Komitecie Narodowym Polskim, działającym w Paryżu. Powołana tam Armia Polska, z inicjatywy Romana Dmowskiego, czyni naród polski wojującym w gronie sprzymierzonych, a zatem po stronie wygrywających wojnę.

15 sierpnia 1917 – w wyniku porozumienia pomiędzy Narodową Demokracją, a Stronnictwem Polityki Realnej powstaje w Paryżu Komitet Narodowy Polski z Romanem Dmowskim na czele. Jego celem jest odbudowanie państwa polskiego z pomocą państw Ententy.

Wrzesień – listopad 1917 – Francja, Wielka Brytania, Włochy i Stany Zjednoczone uznają Komitet Narodowy Polski za oficjalne przedstawicielstwo Polaków.

3 czerwca 1918 – na konferencji międzysojuszniczej premierzy Francji, Wielkiej Brytanii i Włoch podpisują oświadczenie, w którym stwierdzają, że:

[- -] utworzenie zjednoczonego i niepodległego Państwa Polskiego, z wolnym dostępem do morza, stanowi jeden z warunków trwałego i sprawiedliwego pokoju oraz panowania prawa w Europie.

22 czerwca 1918 – Prezydent Francji Raymond Poincaré wręcza sztandary żołnierzom działającej pod auspicjami KNP Armii Polskiej we Francji.

14 lipca 1918 – oddziały Armii Polskiej maszerują pod własnym sztandarem w paryskiej defiladzie z okazji Święta Narodowego Francji.

28 września 1918 – Armia Polska we Francji uznana zostaje przez sprzymierzonych za armię „autonomiczną, sojuszniczą i współwalczącą”

6 października 1918 – gen. Józef Haller obejmuje Naczelne Dowództwo Wojsk Polskich.

(Na zdjęciu:

Paryż, lipiec 1918. Przedstawiciele Armii Polskiej oraz Komitetu Narodowego Polskiego witają gen. Józefa Hallera (na pierwszym planie pierwszy z lewej). Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe)

www.nieskonczenieniepodlegla.pl

www.karta.org.pl